De draaideur in de retail: waarom de mode-industrie haar personeel niet kan behouden

Londen - Ongeveer 2,4 procent van de werknemers in het Verenigd Koninkrijk verandert maandelijks van baan, volgens een nieuwe analyse van Indeed. Dat cijfer lijkt misschien bescheiden, maar het verhult een breuklijn die dwars door de mode-industrie loopt.

In de retail verlaat 82 procent van de werknemers die van baan wisselen de sector volledig. In de horeca en het toerisme stijgt dat cijfer tot 87 procent. Deze sector heeft een aanzienlijke overlap met de evenementen-, groothandels- en showroomeconomie van de mode-industrie. Dit zijn niet zomaar sectoren met een hoog verloop. Het zijn, in de directe taal van de data, ‘doorgangsectoren’: plekken waar mensen tijdelijk werken in plaats van een carrière opbouwen.

Het onderzoek is gebaseerd op de arbeidsgeschiedenis van cv's op Indeed tussen 2022 en medio 2025. Het voegt beroepsspecifieke details toe aan de ONS-cijfers (Office for National Statistics, een Brits bureau vergelijkbaar met Centraal Bureau voor Statistiek in Nederland en Statbel in België, red.). Uit deze cijfers blijkt dat het afgelopen jaar ongeveer 2,8 miljoen mensen in het Verenigd Koninkrijk van baan zijn veranderd, waarvan circa 1,2 miljoen hun vorige sector volledig hebben verlaten.

Het retentieprobleem

Het contrast is groot wanneer het uitstroompercentage van 82 procent in de retail wordt vergeleken met de 37 procent in de tandheelkunde, 41 procent in softwareontwikkeling of 46 procent in de verpleegkunde. Werknemers in die sectoren veranderen van werkgever, maar verlaten hun beroep niet. Een DevOps-ingenieur die ontevreden is bij het ene bedrijf, is vrijwel zeker een DevOps-ingenieur bij het volgende. Een verkoopmedewerker in een winkelstraat zal statistisch gezien waarschijnlijk binnen een jaar niet meer in de retail werken.

De mechanismen hierachter zijn niet complex. Hogere toetredingsdrempels, kwalificaties, gespecialiseerde training en jarenlange opgebouwde expertise creëren wat Indeed beroepsmatige ‘retentiekracht’ noemt. Werknemers die veel hebben geïnvesteerd in een vaardigheid, zijn terughoudend om die op te geven. Mode en retail zijn daarentegen van oudsher toegankelijke sectoren: lage drempels om te beginnen en daardoor weinig prikkels om te blijven.

Jack Kennedy, senior econoom bij Indeed, zei in een verklaring: “In instapsectororen zoals de horeca en retail, betekent een hoge uitstroom dat werkgevers te maken hebben met een constant verloop en aanhoudende wervingsdruk. Dat kan de productiviteit beïnvloeden en de wervingskosten verhogen, vooral wanneer functies fungeren als kortetermijnopstapjes in plaats van langetermijncarrières.”

Ook de vraag vanuit de markt is van belang

Er is een tweede variabele in het spel: de gepercipieerde kansen. De analyse van Indeed toont een duidelijke correlatie tussen de vraag naar personeel – gemeten via de Job Postings Index – en personeelsbehoud. Sectoren waar werknemers reële doorgroeimogelijkheden en werkzekerheid zien, houden mensen vast. Sectoren waar het plafond vanaf de eerste dag zichtbaar is, doen dat niet.

Hier wordt de mode-industrie geconfronteerd met een structurele spanning. De industrie heeft een enorme culturele aantrekkingskracht, maar is er minder snel in geslaagd dit te vertalen naar transparante carrièrepaden en beloningsstructuren, zoals bijvoorbeeld de technologiesector heeft ontwikkeld. Juniorfuncties in inkoop, merchandising en productontwikkeling kunnen leiden tot vakkundige seniorposities. De weg ernaartoe is echter vaak onduidelijk en de beginjaren zijn doorgaans onderbetaald in vergelijking met vergelijkbaar veeleisende startersfuncties voor afgestudeerden in andere sectoren.

Twee problemen, niet één

Kennedy's opmerking over gespecialiseerde sectoren is het overwegen waard: “Beroepen die aanzienlijke training vereisen of in sectoren met een hoge vraag opereren, zoals de gezondheidszorg en technologie, hebben de neiging werknemers binnen het vakgebied te houden. Hoewel die stabiliteit continuïteit en de opbouw van vaardigheden kan ondersteunen, beperkt het ook de instroom van talent uit andere delen van de arbeidsmarkt. Na verloop van tijd kan dit tekorten verergeren als de opleidingsmogelijkheden geen gelijke tred houden met de vraag.”

Voor de mode-industrie speelt dit aan beide kanten van het spectrum. In de volumineuze retail en de logistiek van fast fashion is verloop een bijna permanente bedrijfsconditie; een bedrijfskost die de meeste HR-afdelingen stilzwijgend hebben genormaliseerd. Aan de andere kant, voor gespecialiseerde technische functies zoals patroonsnijden, textieltechniek en de inkoop van duurzame materialen, is de talentenpool klein en wordt deze steeds kleiner. De opleidingsmogelijkheden hebben geen gelijke tred gehouden.

De data beschrijven in die zin een industrie die gevangen zit tussen twee ongemakkelijke realiteiten: te gemakkelijk om aan de onderkant te vertrekken en te moeilijk om aan de bovenkant binnen te komen.

Kennedy's opmerkingen zullen herkenbaar zijn voor iedereen die aandacht besteedt aan de personeelsdruk in de mode-industrie: “Inzicht in de mobiliteit op de arbeidsmarkt is cruciaal voor beleidsmakers en werkgevers om te beoordelen hoe snel de arbeidsmarkt zich kan aanpassen aan economische schokken en structurele veranderingen. Dit wordt nog belangrijker nu AI de taken en vaardigheidseisen in alle sectoren hervormt.”

De mode-industrie debatteert al enkele jaren over de creatieve implicaties van AI. Het arbeidsvraagstuk heeft aanzienlijk minder aandacht gekregen. Dit omvat vragen over welke functies zullen verdwijnen, welke nieuwe vaardigheden nodig zijn, en of de opleidingsinfrastructuur van de sector adequaat is om die kloof te overbruggen. De data van Indeed suggereren dat dit wel zou moeten.

Dit artikel is in het Nederlands vertaald met behulp van een AI-tool.

FashionUnited gebruikt AI taaltools om het vertalen van (nieuws)artikelen te versnellen en de vertalingen te proeflezen om het eindresultaat te verbeteren. Dit bespaart onze menselijke journalisten tijd die ze kunnen besteden aan onderzoek en het schrijven van eigen artikelen. Artikelen die met behulp van AI zijn vertaald, worden gecontroleerd en geredigeerd door een menselijke bureauredacteur voordat ze online gaan. Als je vragen of opmerkingen hebt over dit proces, stuur dan een e-mail naar info@fashionunited.com.