Kan Egypte de volgende productiehub voor kleding worden tegen 2035?

In de eerste vier maanden van 2025 bereikte de export van confectiekleding (RMG) uit Egypte de mijlpaal van 1 miljard Amerikaanse dollar. Na de voedingsmiddelen- en drankenindustrie is de textiel- en kledingindustrie vandaag de dag de op een na grootste industriële sector in Egypte. In 2024 groeide de textielexport van het land met bijna een vijfde (18 procent) tot 2,84 miljard Amerikaanse dollar (waarvan 800 miljoen afkomstig uit de denimexport), gedreven door de vraag in markten als Europa, de Verenigde Staten en Afrika. Volgens de moderniseringsplannen van de Egyptische overheid moet dat aantal in 2031 een ambitieuze 12 miljard Amerikaanse dollar bereiken.

Maar is dat aantal echt zo ambitieus, of bevindt de Egyptische textiel- en kledingindustrie zich simpelweg in een groeitraject, aangewakkerd door vele gunstige factoren? Volgens industrie-experts kan het land tussen 2035 en 2045 de volgende sourcinghub worden.

“De vraag groeit absoluut veel sneller dan het aanbod. Voor mij maakt dat van Egypte een gecentraliseerde productiehub binnen, optimistisch gezien, de komende 10 tot 20 jaar,” aldus Taha Sharabati, directeur weven en denimverven bij Sharabati Denim, tijdens het eerste ‘Inside Denim — Raw Talk’-webinar.

Magdy Tolba is voorzitter van T&C Garments Egypt, een joint venture uit 2010 tussen de Egyptische Tolba Group en de Turkse Taypa Group. Volgens hem is er geen reden waarom Egypte in de toekomst niet 40 miljard Amerikaanse dollar aan kledingexport zou kunnen bereiken. Daarmee zou het land op gelijke hoogte staan met kledingproducerende landen als Bangladesh.

“Egypte heeft feitelijk het grootste potentieel,” zei hij op de Denims and Jeans-beurs in Caïro in februari 2025. “We bevinden ons in het midden van de wereld en de logistiek is optimaal. We liggen tussen het Verre Oosten, waar de meeste grondstoffen vandaan komen, en de belangrijkste markten: Europa en de Verenigde Staten,” voegde hij eraan toe.

FashionUnited heeft de strategische voordelen van het land nader bekeken.

De strategische voordelen van Egypte

Ten eerste: de locatie. Egypte ligt aan de overkant van de Middellandse Zee, een gunstige positie voor de Europese markt. Bovendien maakt de nabijheid van het Suezkanaal en de Rode Zee het eenvoudig om producten wereldwijd te verschepen. Zo duren routes naar de Verenigde Staten twaalf dagen, vergeleken met meer dan een maand vanuit Aziatische havens.

Ten tweede: een jonge en groeiende beroepsbevolking. Bijna drie vijfde (58 procent) van de Egyptische bevolking van ongeveer 118 miljoen mensen is momenteel jonger dan 30 jaar. Ongeveer 1,5 miljoen van hen, waarvan 50 procent vrouw is, werkt in de meer dan 2.500 kledingfabrieken.

Ten derde: een geschoolde beroepsbevolking. Met erfgoed dat teruggaat tot ongeveer 5000 voor Christus, heeft de textielsector van het land een lange geschiedenis. Naast spinnen, weven en kledingproductie, zorgt de overheid ervoor dat beroepsopleidingen de vaardigheden binnen de industrie blijven verbeteren.

Ten vierde: verticale integratie. Voortkomend uit de lange textiel- en kledingtraditie is de volledige waardeketen in Egypte beschikbaar: van de teelt van grondstoffen (voornamelijk katoen) tot de productie van garens, stoffen, filamentgarens en vezels, en de vervaardiging van confectiekleding en huishoudtextiel. Dankzij de lange stapelvezels staat Egyptisch katoen bekend om zijn duurzaamheid en zachte textuur, wat het een populair exportproduct maakt.

Ten vijfde: lage lonen. Ondanks de gunstige locatie kent Egypte niet de hoge lonen die men in Europa vindt. Met maandlonen tussen 140 en 240 Amerikaanse dollar heeft Egypte zelfs een voorsprong op zowel dichterbij gelegen sourcingbestemmingen als Turkije en Oost-Europa, als op verder weg gelegen bestemmingen zoals Bangladesh, Pakistan, India en Vietnam.

Ten zesde: goedkope elektriciteit. De elektriciteitskosten in Egypte liggen rond de 7 dollarcent per kilowattuur, vergeleken met drie tot vier keer dat bedrag in andere sourcingbestemmingen, zoals China. Hoewel een meerderheid (88 procent) van de opgewekte elektriciteit afhankelijk is van fossiele brandstoffen, blijft de CO2-uitstoot per hoofd van de bevolking in Egypte onder het wereldwijde gemiddelde. Bovendien streeft het land ernaar zijn aandeel hernieuwbare energiebronnen te verhogen van momenteel ongeveer 7 procent (voornamelijk uit waterkracht) naar 42 procent in 2035.

Ten zevende: binnenlandse investeringen. Het land investeert momenteel fors in geavanceerde technologieën (zoals digitale textielprintmachines), systemen en duurzame productiemethoden. Hiermee toont het zijn toewijding om te voldoen aan wereldwijde normen, met name de EU-wetgeving. De EU is de belangrijkste exportbestemming voor textiel (35 procent), gevolgd door Turkije (30 procent), het Midden-Oosten en Noord-Afrika (MENA; 23 procent) en Afrika (10 procent).

Ten achtste: infrastructuur. Onderdeel van deze investeringen zijn die in de infrastructuur van het land, bedoeld om internationale investeringen aan te trekken en Egypte als sourcingbestemming te vestigen. Het land promoot daarom speciale economische zones, zoals de Suez Canal Economic Zone (SCEZ). Deze zone, opgericht in 2015, beslaat meer dan 461 vierkante kilometer en is strategisch gelegen op het kruispunt van belangrijke internationale scheepvaartroutes langs de oostelijke en westelijke oevers van het Suezkanaal. De zone omvat een nieuwe grote snelweg die Oost-Port Said verbindt met het regionale netwerk. Daarnaast zijn er zes nieuwe weg- en spoortunnels en zeven onderwatertunnels onder het Suezkanaal die het Sinaï-schiereiland met het vasteland van Egypte verbinden. Ook elektriciteits-, water- en telecommunicatienetwerken maken er deel van uit. In maart van dit jaar werden negen geplande fabrieken en twee servicecentra aangekondigd binnen eerdere textielclusters.

Ten negende: internationale investeringen. Geërgerd door extra Amerikaanse importheffingen op China en stijgende lonen, is China al een tijd op zoek naar alternatieve sourcinglocaties in Bangladesh, Vietnam en Myanmar. Met zijn vele voordelen voldoet ook Egypte aan de eisen. Alleen al in juni 2025 haalde het land ongeveer 70 miljoen Amerikaanse dollar binnen van Chinese textielbedrijven, waaronder Zhejiang Holding en Jiangsu Haite Fashion Company. Jiangsu Guotai tekende in maart 2025 een overeenkomst voor een kledingfabriek ter waarde van 10 miljoen Amerikaanse dollar in de Suez Canal Economic Zone.

Ook voor Turkije is Egypte een strategische bestemming aan de overkant van de Middellandse Zee, en veel Turkse kledingbedrijven hebben al in Egypte geïnvesteerd. Het verplaatsen van machines naar Egypte om de huidige productiecapaciteit uit te breiden is al gaande. Volgens Sharabati kunnen ze binnen zes maanden tot een jaar operationeel zijn. Voor textielfabrieken schat hij twee tot drie jaar, omdat dit een grotere investering is en minder eenvoudig op te zetten.

Ten tiende: strategische handelsovereenkomsten. Tot slot werken overeenkomsten zoals de Egyptische Qualified Industrial Zone (QIZ) en de douanevrije markttoegang tot de EU in het voordeel van Egypte. Bovendien is Egypte, samen met Turkije, Marokko en andere landen, vrijgesteld van uitzonderlijke Amerikaanse importheffingen, waardoor het tarief op het minimum plus tien procent blijft.

Conclusie

Er bestaan al diverse textielclusters in de buurt van grote steden als Caïro, Alexandrië en Port Said. Daarnaast zijn er nieuwe clusters en industriële zones gepland vanwege de groeiende binnenlandse en internationale vraag naar in Egypte gemaakte kleding. Hierdoor ontwikkelt Egypte zich tot een aantrekkelijke sourcinglocatie. Bovendien maken een grote pool van geschoolde arbeidskrachten en de gemakkelijke toegang tot grondstoffen het voor bedrijven eenvoudig om hier een basis te vestigen, zoals het wereldwijde ontwerp- en productiebedrijf Delta Galil Industries.

“De verhuizing van veel fabrieken naar Egypte is alleen maar positief voor Sharabati en voor elk merk dat in Egypte wil werken. Meer bedrijven in Egypte zullen de infrastructuur helpen verbeteren en een meer gecentraliseerde locatie voor kleding creëren. Alle fournituren, accessoires en knopen zijn dan beschikbaar op productielocaties in Egypte, wat een volledig ecosysteem rondom kledingproductie in het land creëert,” vatte Sharabati samen.

“We zijn oprecht heel blij dat er veel mensen naar Egypte komen, want dat maakt Egypte een veiligere locatie voor veel merken die in Egypte willen produceren en meerdere verschillende leveranciers willen hebben,” voegde hij eraan toe.

Hoewel het nog te bezien valt of Egypte zich binnen de komende tien jaar zal vestigen als een van de belangrijkste sourcinghubs, lijkt het land goed op weg.

Dit artikel is in het Nederlands vertaald met behulp van een AI-tool.

FashionUnited gebruikt AI taaltools om het vertalen van (nieuws)artikelen te versnellen en de vertalingen te proeflezen om het eindresultaat te verbeteren. Dit bespaart onze menselijke journalisten tijd die ze kunnen besteden aan onderzoek en het schrijven van eigen artikelen. Artikelen die met behulp van AI zijn vertaald, worden gecontroleerd en geredigeerd door een menselijke bureauredacteur voordat ze online gaan. Als je vragen of opmerkingen hebt over dit proces, stuur dan een e-mail naar info@fashionunited.com.