Nieuwe GFA-tool brengt veranderende regels voor Aziatische productielanden in kaart

Na succesvolle edities voor de EU en Amerika heeft non-profitorganisatie Global Fashion Agenda (GFA) de GFA Policy Matrix: Asia uitgebracht. De tool is ontworpen om wetgeving op het gebied van duurzaamheid en sociale kwesties in de mode-industrie in de regio in kaart te brengen. De focus ligt op acht belangrijke productielanden: Bangladesh, Cambodja, China, India, Indonesië, Pakistan, Turkije en Vietnam.

Omdat beleids- en wetgevingsinformatie vaak verspreid is, biedt de nieuwe GFA Policy Matrix: Asia een toegankelijk overzicht van beleidsontwikkelingen in de regio. Er zijn plannen om de reikwijdte in de toekomst uit te breiden naar meer landen.

“De lancering van de GFA Policy Matrix Asia is een belangrijke stap in de versterking van ons strategische werk in de regio. Terwijl we de Circular Fashion Partnerships in de praktijk implementeren, krijgen we cruciale inzichten in wat circulaire systemen succesvol maakt. Deze tool vult die ervaring aan door het in kaart brengen van duurzaamheidsbeleid voor textiel in belangrijke productieregio's van Azië, waar de wetgeving zich snel ontwikkelt,” aldus GFA CEO Federica Marchionni in een verklaring.

Structuur van de GFA Policy Matrix Asia

De matrix is gestructureerd rond de vijf belangrijkste prioriteiten uit de Fashion CEO Agenda: respectvolle en veilige werkomgevingen, betere loonsystemen, verantwoord beheer van hulpbronnen, slimme materiaalkeuzes en circulaire systemen. Onder elke prioriteit wordt uitgegaan van de status van de beleidsinitiatieven. De initiatieven die zijn aangenomen en van kracht zijn, worden als eerste genoemd. Daarna volgen de lopende initiatieven, initiatieven die worden herzien, niet-beleidsmatige en aankomende initiatieven.

Elke vermelding van een specifiek beleidsinitiatief wordt ondersteund door een samenvatting van de belangrijkste doelstellingen en bepalingen. Het vermeldt ook de belangrijkste beleidsmakers en belanghebbenden (indien beschikbaar) om de betrokken actoren bij de ontwikkeling te benadrukken. Daarnaast geeft het inzicht in de belangrijkste spelers die het regelgevingslandschap vormgeven. Een duidelijk zichtbaar statusvak biedt in één oogopslag informatie over de voltooiing, updates en wijzigingen.

Een sectie met aanvullende informatie bevat relevante bronnen zoals links naar handboeken en andere nuttige informatie, inclusief standpunten van belanghebbenden, media-aandacht en rapporten.

Wat houden de vijf belangrijkste prioriteiten in?

Respectvolle en veilige werkomgevingen

Weten waar je moet zoeken bij een specifiek probleem is het halve werk. Daarom is een overzicht van de hoofdthema's voor elke prioriteit nuttig; sommige kunnen elkaar overlappen. De sectie over respectvolle en veilige werkomgevingen raakt bijvoorbeeld aan thema's als due diligence, beroepsrisico's, werkomstandigheden, gezondheid en veiligheid van werknemers, doorbetaling bij ziekte, gevaarlijke chemicaliën, discriminatie, mensenrechtenschendingen, dwangarbeid en slavernij, mensenhandel, klachtenmechanismen, vrouwelijke arbeidskrachten, gendergelijkheid, gendergerelateerd geweld, financiële inclusie, financiële zelfredzaamheid, baanbehoud, werkzekerheid, sociale bescherming, gevolgen van Covid-19 voor werknemers, zichtbaarheid van de toeleveringsketen, transparantie en inkooppraktijken.

Op dit gebied benadrukt de matrix een overgang naar gemoderniseerde arbeidswetten en verplichte due diligence. Belangrijke updates zijn onder meer de nieuwe arbeidswet van India (2025), die 29 versnipperde wetten samenvoegt om de bescherming van werknemers te verbeteren, en het aanstaande wetsvoorstel van Indonesië voor verplichte due diligence op het gebied van mensenrechten.

Betere loonsystemen

De sectie over betere loonsystemen omvat thema's als due diligence, eerlijke loonsystemen, betalingssystemen, minimumloon, leefbaar loon, transparante loongegevens, inkooppraktijken, loonbepaling, collectieve onderhandelingen, vakbonden, loondiefstal, klachtenmechanismen, loonbeschermingsregelingen, arbeidsbescherming, sociale beschermingsregelingen, afdwingbare merkovereenkomsten, informele economie, onderaannemers, slavernij en mensenhandel.

Loonbescherming wordt versterkt door wettelijke kaders zoals de Cambodjaanse wet op het minimumloon uit 2018, die nieuwe tarieven vaststelt voor de kledingsector met ingang van januari 2025, en de Indiase loonwet (2019).

Verantwoord beheer van hulpbronnen

De sectie over verantwoord beheer van hulpbronnen behandelt thema's als water, waterbeschikbaarheid, waterstress, waterschaarste, energie, verbruik van fossiele brandstoffen, koolstofbelasting, energietransitie, hernieuwbare energie, wetenschappelijk onderbouwde doelen, chemicaliëngebruik, chemische vervuiling, gevaarlijke chemicaliën – textiel-, leerverwerkings- en verfprocessen, biodiversiteit, gebruik van natuurlijke hulpbronnen, winning van nieuwe materialen, landherstel, duurzaam landbeheer, regeneratieve landbouw, ontbossing, landgebruik, transparantie, terugwinnen van afvalstromen en traceerbaarheidstools.

De sectie richt zich op het loskoppelen van waardecreatie van milieuschade door strengere vervuilingscontroles en klimaattoezeggingen. Het rapport documenteert belangrijke wetgevende maatregelen, zoals de Indonesische verordening nr. 12 (2025) over afvalwaternormen en de eerste uitgebreide klimaatwet van Turkije (2025). Deze wet introduceert een nationaal emissiehandelssysteem. Bovendien hebben verschillende landen, waaronder Bangladesh, Pakistan en China, bijgewerkte Nationally Determined Contributions (NDC 3.0) voor 2025 ingediend om de decarbonisatie van de hele economie te versnellen.

Slimme materiaalkeuzes

Slimme materiaalkeuzes is ook een belangrijke prioriteit en omvat thema's als vezelteelt en -oogst, monocultuur, regeneratieve landbouw, natuurlijke vezels, biologisch afbreekbaar, biologische productie, landgebruik, bodemgezondheid, chemicaliëngebruik, synthetische vezels, vezels op basis van fossiele brandstoffen, microvezels, microplastics, gerecyclede materialen, biomaterialen, dierenwelzijn en bonthandel.

Deze prioriteit legt de nadruk op verantwoorde inkoop en consumentenveiligheid door middel van technische normen en etikettering. Recente ontwikkelingen zijn onder meer de Turkse etiketteringsvereisten voor componenten van dierlijke oorsprong (2025) en de aanstaande verplichte etiketteringsregels voor kleding in India. Deze laatste vereisen volledige openbaarmaking van de vezelsamenstelling. Deze initiatieven zijn bedoeld om misleidende claims te voorkomen en de regionale productie af te stemmen op wereldwijde duurzaamheids- en transparantienormen, zoals digitale productpaspoorten.

Circulaire systemen

Tot slot behandelt de sectie over circulaire systemen textielrecycling, textielhergebruik, lineair systeem, productlevenscyclus, duurzaamheid, recycleerbaarheid, monomaterialiteit, circulaire systemen, circulaire bedrijfsmodellen, productdemontage, post-consumer textiel, materiaalstromen, upcycling, overtollige voorraad, deadstock, textielsortering, uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV), afvaltransport en opschaling van technologieën.

Met betrekking tot deze sectie volgt het rapport de verschuiving van lineaire naar gesloten-kringloopmodellen, waarbij afval wordt geëlimineerd en materialen continu worden gecirculeerd. Belangrijke beleidsinspanningen zijn onder meer de 'Implementation Opinions on Accelerating the Recycling of Waste Textiles' (2022) van China en het 'National Action Plan for Circular Economy' (2025) van Vietnam. Deze kaders geven prioriteit aan de integratie van informele afvalsectoren in de formele economie en promoten de ‘4 R's’ (verminderen, hergebruiken, recyclen en terugwinnen) om industrieel textielafval te beheren.

Tot slot identificeert de matrix verschillende aankomende initiatieven die de industrie tot 2027 en daarna zullen vormgeven. Hiertoe behoren het Tex-Eco Initiative en het National Fibre Scheme (2026-2031) van India, die zich richten op groene markten en zelfvoorziening in grondstoffen, evenals de eerste speciale wet op het gebied van gezondheid en veiligheid op het werk in Cambodja. Door deze uiteenlopende beleidsontwikkelingen te bundelen, biedt de GFA een routekaart voor belanghebbenden om te navigeren door de snelle veranderingen in de regelgeving binnen de invloedrijke textiel- en kledingproductiecentra van Azië.

Conclusie

Gezien de opkomst van textielspecifieke strategieën in de regio, gerichte duurzaamheidsregelgeving en initiatieven voor een circulaire economie, is de GFA Policy Matrix Asia een nuttig instrument. Het helpt belanghebbenden uit de industrie te navigeren in een snel evoluerend beleidslandschap. Dit is vooral belangrijk gezien de toenemende erkenning van textiel als een strategische sector voor sociale en ecologische transities.

Dit artikel is in het Nederlands vertaald met behulp van een AI-tool.

FashionUnited gebruikt AI taaltools om het vertalen van (nieuws)artikelen te versnellen en de vertalingen te proeflezen om het eindresultaat te verbeteren. Dit bespaart onze menselijke journalisten tijd die ze kunnen besteden aan onderzoek en het schrijven van eigen artikelen. Artikelen die met behulp van AI zijn vertaald, worden gecontroleerd en geredigeerd door een menselijke bureauredacteur voordat ze online gaan. Als je vragen of opmerkingen hebt over dit proces, stuur dan een e-mail naar info@fashionunited.com.