Ondernemers waarschuwen voor normalisering volledige kwijtschelding van schulden

Het volledig kwijtschelden van schulden dreigt van uitzondering tot standaardpraktijk te worden in de schuldhulpverlening. Dat stellen VNO-NCW en MKB-Nederland in een persbericht. Volgens de organisaties raakt dit schuldeisers, onder wie ondernemers. Volgens de organisaties leidt dit ertoe dat schuldeisers minder van hun vorderingen terugzien en mogelijk minder bereid zijn mee te werken aan schuldregelingen.

In een bericht aan de Tweede Kamer wijzen de organisaties op cijfers van NVVK, de landelijke organisatie voor schuldhulpverlening, waaruit blijkt dat inmiddels één op de drie schulden van natuurlijke personen volledig wordt kwijtgescholden. Volgens hen verliest het zogeheten nulaanbod daarmee zijn uitzonderingspositie en komt de wederkerigheid in het stelsel onder druk te staan. De sinds 2021 geldende 5 procent-regeling, die een minimale aflossing van vijf procent van de schuld voorschrijft, raakt volgens de ondernemers steeds vaker uit beeld. Daardoor zien schuldeisers hun vorderingen vaker (deels) verdwijnen en worden trajecten volgens de organisaties niet altijd duurzaam afgerond.

De discussie speelt ook in de politiek. Don Ceder stelde recent Kamervragen over de rechtmatigheid en wenselijkheid van nulaanbiedingen. Volgens de werkgeversorganisaties raakt dit aan een fundamenteel spanningsveld: hoe blijft schuldhulpverlening sociaal voor mensen met problematische schulden, zonder dat het gevoel van rechtvaardigheid bij schuldeisers verdwijnt en hun bereidheid om mee te werken aan minnelijke regelingen afneemt?

Organisaties pleiten voor herbevestiging 5 procent-regeling

VNO-NCW en MKB-Nederland pleiten daarom voor herbevestiging van de 5 procent-regeling, met behoud van ruimte voor maatwerk in uitzonderlijke situaties. Volledige kwijtschelding zou alleen mogelijk moeten zijn onder strikte voorwaarden, met duidelijke verplichtingen, intensieve begeleiding, verplichte nazorg en een periodieke herijking van de afloscapaciteit. Daarnaast vragen de organisaties om investeringen in kwaliteit en uniformiteit van schuldhulpverlening, zodat trajecten daadwerkelijk leiden tot duurzame financiële zelfredzaamheid.