(advertentie)
(advertentie)
Een theatraal sprookje bij Dorhout Mees

Het is net of de stoppen doorslaan. Het licht gaat met een sissend geluid uit en een film waarin twee modellen op het podium van een vervallen theater staan, begint te spelen. Wanneer de violen van het orkest beginnen te strijken, lopen twee modellen van weerskanten de catwalk op. De catwalk is versierd door rook, slingers van lichtjes en romantische kleuren. Esther Dorhout Mees neemt het publiek met haar nieuwe collectie mee in een theatraal sprookje.

Een theatraal sprookje bij Dorhout Mees

De naam van de nieuwe collectie van Dorhout Mees is 'Stages'. De ontwerpster raakte geïnspireerd door urban fotografie, waar veel mooie verlaten plaatsen over de hele wereld worden gefotografeerd. In het specifiek vervallen theaters. "Er zijn theaters vergelijkbaar met Carré die verlaten zijn en door de jaren heen zijn vervallen. In die theaters hebben fantastische verhalen afgespeeld met mooie kostuums en prachtige decors. Dat voel je ook als je zo'n zaal binnenloopt. De grootheid en status die de vervallen theaters nog uitstralen in contrast met het afgebroken beton, afgebladderd goud en neergestorte gordijnen zorgt voor een spannend en surrealistisch beeld. Ik begon me af te vragen wat er ooit in die zalen heeft afgespeeld en hoe dat eruit zag. Daar wilde ik iets mee doen," zegt de Dorhout Mees tegen FashionUnited.

Dat de ontwerpster gefascineerd raakte door de fluweel rode gordijnen die ooit avonden achter elkaar openden voor voorstellingen met prachtige kleding en indrukwekkende decors, is terug te zien in haar collectie. Kostuums, korsetten en de vormen van het theater vormen de basis voor de collectie. Dorhout Mees heeft gebruik gemaakt van materialen als zijde, satijn, cashmère, wol en fluweel. Theaterdoeken in de kleuren rood en donkerblauw lopen asymmetrisch langs het lichaam. Tailles die worden benadrukt, overdreven schouders en schoenen gebaseerd op de ballet spitzen zijn terug te zien in de drieëntwintig looks. "Het is een combinatie van organische en geconstrueerde vormen."

Een theatraal sprookje bij Dorhout Mees

Een paar dagen voor de show vertelde de ontwerpster dat ze er klaar voor was, maar dat er nog veel moest gebeuren. "Als je nu op het atelier zou komen, dan zie je overal stapels met stoffen liggen en is het ontzettend hectisch. Constant werken mensen aan kledingstukken. Ik verwacht dat dat de komende nachten nog wel even zo doorgaat. Je blijft altijd dingen zien. Je bent pas klaar als het model de catwalk oploopt.” Als wordt gevraagd of de ontwerpster zenuwachtig is, aarzelt ze even. "Nou, meer gezonde spanning eigenlijk. Ik heb er zin in, maar het is spannend. Dat is ook goed volgens mij. Het zou heel gek zijn als ik nu met mijn armen over elkaar zou zitten en zou denken 'Nou kom maar op!' Ik denk dat die spanning bij zal dragen aan een goede show."

De focus ligt dit jaar op productie

"Een eigen label hebben heeft veel facetten. De creaties, de zakelijke kant en de productionele kant. Ik ben heel blij met de stijgende lijn die er nu over het algemeen in zit. Ik hoop dat dat de komende jaren zo door blijft gaan. Tot nu toe maak ik alle kledingstukken zelf op het atelier. Dat is een heel mooi proces en dat zal ik ook blijven doen op die manier. Ik ben aan het kijken hoe ik dat verder kan uitbouwen naar de ready-to-wear collecties. Op het moment ben ik bezig met de productionele kant verder te ontwikkelen, omdat ik de vraag niet meer aan kan. Dat is waar de focus ligt en het doel dat ik mezelf voor dit jaar gesteld heb.

Foto's: Peter Stigter