Hoe Paris Fashion Week product boven viraliteit verkoos

Paris Fashion Week herfst-winter 2026, gehuld in een lenteachtige sfeer, bood een alternatieve realiteit. Terwijl de media beelden van Israëlisch-Amerikaanse aanvallen in Iran toonden, brachten de modeshows een andere wereld, gericht op het opwekken van verlangen. Geconfronteerd met oorlogsgeweld en de economische gevolgen, lieten merken de zoektocht naar viraliteit varen. De focus ligt op de essentie: de intrinsieke kracht van het product.

Variaties op de Parisienne

Het imago van de Parisienne is een veilige haven in tijden van crisis, maar ook daarbuiten. Het is een charmante troef met een oneindige commerciële kracht voor modemerken, zowel Franse als internationale.

Om de band met de Parisienne en zijn roots te benadrukken, plaatst Courrèges de identiteit van de hoofdstad centraal in zijn collectie. Het eerbetoon is soms letterlijk, zoals met geborduurde metrotickets op een bustierjurk. Maar het komt vooral tot uiting in een garderobe ontworpen voor het stadsleven. Nicolas Di Felice creëert niet alleen ‘beeldlooks’, maar biedt ook praktische oplossingen. Hij wil de vrouw van 's ochtends tot 's avonds kleden. Een voorbeeld is een broek met drukknopen die tot aan de dij open kunnen, waardoor de look gedurende de dag kan veranderen. Ook zijn er items met ritsen die op meerdere manieren te dragen zijn.

Andere doordachte elementen in de collectie zijn de opening in de nek van tops voor het haar en het stretchmateriaal van de nieuwe Shadow-tas. De subtiele stof onthult sensueel de contouren van de inhoud.

In de serene setting van de Bibliothèque nationale de France roept ook het Koreaanse merk Time (voor het eerst op de Parijse kalender) de Parisienne op. De klassiek ogende garderobe is ideaal voor wie het snel koud heeft en zich tot aan de kin wil inpakken.

Opvallend zijn diverse jassen waarvan de elegantie wordt versterkt door de beweging van sjaals die aan de kraag zijn bevestigd. De kragen spelen een centrale rol. Ze verschijnen als een bandana vastgeknoopt aan een leren jas, of hoog opgeritst onder de kin, gelaagd over de revers van een colbert.

Ook bij Burc Akyol zijn de kragen hooggesloten. Bij de Franse couturier van Turkse afkomst is de kleding echter sensueler. Denk aan een lichaam in een nauwsluitende zwarte vinyljurk, of een blazer die als korte jurk over de onderbuik is gevouwen.

‘Sexy’ is ook het juiste woord voor de show van Haider Ackermann voor Tom Ford. De collectie, voornamelijk gericht op tailoring, spreekt meer de welgestelde klant aan dan Gen Z. De vrouwen dragen hier leren handschoenen, kokerrokken, krijtstreeppakken en transparante vinylrokken. Een erotische sfeer die doet denken aan de stijl van Carine Roitfeld, lange tijd de muze van Tom Ford. De voormalige hoofdredactrice van Vogue Paris is de belichaming van een bepaald archetype van de Parisienne.

In een nonchalantere stijl toont de Parisienne haar charme bij de Chanel-show, waar Matthieu Blazy zijn herinterpretatie van het iconische mantelpak voortzet. Opvallend zijn de iriserende en kleurrijke materialen van de mantelpakken, ontworpen voor party girls.

Met een vleugje humor

Een voorliefde voor fantasie kenmerkt de collecties voor de komende winter. Bij Schiaparelli maakt de plechtigheid van draperieën plaats voor indrukwekkende trompe-l'œil-bonteffecten. Het surrealisme is zichtbaar tot in het detail: een slak van hars kruipt over creolen, terwijl een kleine tas lijkt weg te lopen op zijn gouden kippenpoten. Dit doet denken aan de droomwerelden van animatiestudio Ghibli.

Ook bij Loewe was er ruimte voor plezier. De show, die voor het eerst mannen- en vrouwensilhouetten combineerde, gaf een vrolijke draai aan functionele kledingstukken. Denk aan: grote, kleurrijke parka's met het opblaasbare effect van een boei, duikschoenen gedragen als schoenen, en kleurrijke latex-slipdresses.

Felle kleuren verschenen ook bij de Belgische Marie Adam-Leenaerdt. Een jurk in intens roze leek de volwassen versie van een prinsessenkostuum voor kinderen. Wat echter bijblijft van de show zijn de vernieuwde taarttassen, de zijdezachte joggingpakken en een gedurfde, grote omkeerbare jas: aan de ene kant Paris Hilton-roze, aan de andere kant een bont-effect.

Bij Julie Kegels was de sfeer van verkleden ook aanwezig. Superheldenmaskers op de gezichten van de modellen suggereerden dat kleding ook superkrachten kan hebben en dat het zonde is om daar geen plezier mee te hebben. De collectie nodigde uit om jeugddromen te herbeleven. Dit door het dragen van een superheldencape, een te groot jasje, of een jas met een gewatteerde roze voering die doet denken aan de sprei van oma.

Na de vermakelijke maar polariserende show van zomer 2026, kiest Duran Lantink, artistiek directeur van Jean Paul Gaultier, voor een soberder stijl. Een stijl die in dienst staat van commercieel inzicht. De ontwerper laat de trompe-l'œil naaktlooks achterwege en kiest voor de serieuze uitstraling van maatwerk. Een klassiek JPG-silhouet, een broek met krijtstreep, trok de aandacht door het ton-sur-ton spel van nauwelijks zichtbaar ondergoed dat eroverheen werd gedragen.

Krachtige stukken, geworteld in de realiteit

Onder leiding van Jonathan Anderson presenteert Dior een garderobe van ongekende luxe, doordrenkt met een uitgesproken aristocratische elegantie. De vrouw wordt hier verheven door tourneurrokken, Chantilly-kant en jasjes van metallic jacquard. Stuk voor stuk items met een magnetische uitstraling, gemaakt om alle ogen te vangen. Deze extravagante silhouetten zijn meer dan alleen begeerlijke objecten; ze beïnvloeden de hele markt. Lang na de show blijven de weelderige ruchesrokken en de majestueuze lange slepen in het geheugen gegrift.

Hetzelfde achttiende-eeuwse vocabulaire is te zien bij Alain Paul. Net als diverse andere merken legt de ontwerper het volume op de heupen met draperieën die doen denken aan de recente invloed van Pieter Muliers werk bij Alaïa. De stukken zijn ontworpen voor chique gelegenheden, maar zijn niet kwetsbaar en mogen kreuken. Een wit overhemd wordt gekreukt getoond zonder dat het stoort, terwijl de compacte wol van een lange bustierjurk een zeer solide uitstraling geeft.

Bij Alaïa presenteerde de laatste show van Pieter Mulier een I-silhouet. De nadruk lag op lange, nauwsluitende jurken, soms voorzien van zakken, tot groot genoegen van de draagsters. Een voorstel dat even draagbaar als meesterlijk is uitgevoerd en, net als Dior, het komende seizoen zal beïnvloeden.

Miu Miu, het meest begeerde merk van dit moment, sloot Paris Fashion Week af met een garderobe die het alledaagse verheft door een ‘reeds gedragen’ esthetiek. Met gekreukte jurken, vervilte vesten en gepatineerd leer omarmt de collectie een rauw realisme. Vooral de minirokken, een signatuur van het huis, blijven bij. Jonge vrouwen zullen deze ongetwijfeld snel op tweedehandsplatforms zoeken.

De show van Cecilie Bahnsen was een van de weinige met een diversiteit aan lichaamstypes in de casting. Een slimme keuze die werd doorgetrokken in een collectie trouw aan het DNA van het merk: delicate bloemmotieven en luchtige volumes. Dit keer straalden de silhouetten echter een robuustheid uit, waarschijnlijk door de toevoeging van sportkledingelementen uit de samenwerking met The North Face.

De details die het verschil maken

Op de laatste dag van de Fashion Week presenteerde gigant Louis Vuitton een op zijn zachtst gezegd verrassende collectie. Naast de eerste looks met schouders die doen denken aan de hoogste Alpentoppen (het thema van de show), valt de zachtheid op van een grijze top met korte mouwen, waarin een wollige donslaag in het breisel is verwerkt.

Bij Givenchy bevatte de prachtige collectie van Sarah Burton een ongebruikelijk en slim accessoire: een hoofddeksel gemaakt van een T-shirt. “Deze hoofdbedekkingen zijn de meest natuurlijke manier om je haar te bedekken,” aldus de shownotities. “Gewoon een T-shirt. Gewoon een draai. Maar het is het juiste T-shirt, met de juiste draai.”

Bij Chloé was het, naast de extra wijde mousseline jurken, een haarsieraad dat de meeste aandacht trok. Gedraaid om lang, los haar, weerspiegelde het kleine gouden accessoire de folkloristische sfeer van een collectie die werd gepresenteerd in het UNESCO-hoofdkantoor.

Voor zijn tweede collectie bij Mugler koos Miguel Castro Freitas een gedurfde titel: The Commander. In een collectie gebaseerd op het oorlogskostuum uit de jaren veertig – een mantelpak met strakke lijnen – werd de aandacht getrokken door de art-decogeometrie van een sieraad op het borststuk van een jurk.

“Iets wat net niet helemaal klopt,” schreef Michael Rider over de collectie die hij voor Celine ontwierp. Dit ‘kleine detail dat niet klopt’ kwam briljant tot uiting in tal van details die alleen zichtbaar waren bij nadere inspectie van de silhouetten. Zo zorgde de superpositie van twee kragen voor een grappige eigenaardigheid. De schoenen leken nog bedekt met een beschermhoes. Grote strikken om de nek verborgen de helft van het gezicht. En tot slot was er de luchtigheid van een schelpenketting op een chique outfit.

Bij het afsluiten van dit hoofdstuk van Paris Fashion Week herfst-winter 2026, dringt één conclusie zich op: geconfronteerd met een zware mondiale actualiteit, kiest de luxewereld voor een terugkeer naar de essentie. Minder buzz op sociale media en meer vakmanschap. Of het nu gaat om het verheffen van het dagelijks leven van de Parisienne, het toevoegen van humor of het presenteren van architectonische stukken, de merken hebben ingezet op de intrinsieke begeerlijkheid van het kledingstuk.

Dit artikel is in het Nederlands vertaald met behulp van een AI-tool.

FashionUnited gebruikt AI taaltools om het vertalen van (nieuws)artikelen te versnellen en de vertalingen te proeflezen om het eindresultaat te verbeteren. Dit bespaart onze menselijke journalisten tijd die ze kunnen besteden aan onderzoek en het schrijven van eigen artikelen. Artikelen die met behulp van AI zijn vertaald, worden gecontroleerd en geredigeerd door een menselijke bureauredacteur voordat ze online gaan. Als je vragen of opmerkingen hebt over dit proces, stuur dan een e-mail naar info@fashionunited.com.