Grensoverschrijdende betalingen: meten wereldwijde doelstellingen wel wat bedrijven nodig hebben?

Wereldwijde doelstellingen moeten het internationale betalingsverkeer verbeteren. De meetmethoden die daarvoor worden gebruikt, schieten volgens een dinsdag gepubliceerd rapport van The Payments Association (Verenigd Koninkrijk en Europese Unie) echter tekort. Ze geven onvoldoende inzicht in de factoren die voor bedrijven het belangrijkst zijn: de totale kosten, de tijd die het duurt voordat het geld bij de ontvanger aankomt en de veiligheid van de transactie.

Daardoor dreigen verbeteringen op het gebied van snelheid en kosten bestaande vertragingen en kosten voor klanten te verhullen. Dat blijkt uit het rapport Rethinking Cross-border Payments Targets, dat is opgesteld in samenwerking met Payall, een aanbieder van infrastructuur voor grensoverschrijdende betalingen. Het rapport pleit voor een grondigere beoordeling van het volledige betaalproces en de prestaties per betaalroute. Ook adviseert de organisatie om veiligheid en beveiliging expliciet op te nemen in het internationale raamwerk.

De kern van het rapport is het onderscheid tussen verbeteringen aan de infrastructuur voor geldverkeer en de daadwerkelijke gebruikerservaring. Een betaalsysteem kan op afzonderlijke onderdelen beter presteren, zonder dat klanten daar in de praktijk iets van merken. Dat betekent niet automatisch dat betalingen sneller, goedkoper of voorspelbaarder worden.

De Financial Stability Board stelde de doelstellingen in 2021 vast als onderdeel van een door de G20 gesteund initiatief. Het streven is om grensoverschrijdende betalingen sneller, goedkoper, toegankelijker en transparanter te maken. Voor de meeste doelstellingen geldt eind 2027 als deadline. The Payments Association erkent dat er vooruitgang is geboekt, maar waarschuwt dat wereldwijde gemiddelden onvoldoende laten zien via welke routes betalingen nog altijd duur of traag zijn.

Uit cijfers in het rapport blijkt dat 18,3 procent van de gemonitorde betaalcorridors in 2025 nog steeds gemiddelde kosten voor retailbetalingen boven de door de Financial Stability Board vastgestelde grens van 3 procent heeft. In 2024 ging het nog om 24,1 procent. Hoewel dat een verbetering laat zien, ligt bijna een op de vijf gemonitorde routes nog altijd boven de drempelwaarde. Dat onderstreept hoe sterk de kosten per betaalroute kunnen verschillen. Het percentage heeft betrekking op de gemiddelde kosten voor retailbetalingen binnen de gemonitorde corridors.

Betalingen meten van begin tot eind

Voor bedrijven draait het om de vraag of de prestatiemetingen daadwerkelijk laten zien wat een transactie oplevert, in plaats van alleen de verbeteringen in afzonderlijke onderdelen van het betaalproces. The Payments Association pleit daarom voor meer aandacht voor de betaling als geheel. Doorslaggevend is of het geld de ontvanger binnen de verwachte tijd en tegen de verwachte kosten bereikt.

“Bedrijven en consumenten geven om de kosten en de aankomsttijd van een betaling, en dat moeten we meten”, zegt Emma Banymandhub, algemeen directrice van The Payments Association. “De internationale doelen brengen de sector samen en zorgen voor echte vooruitgang. De volgende stap is het voortbouwen op dat werk door te kijken naar het volledige betaalproces en veiligheid onderdeel te maken van onze succesmeting.”

De voorgestelde aanpak verschuift de aandacht daarmee naar het uiteindelijke resultaat voor de klant. Dat een betaling in één fase sneller wordt verwerkt, betekent immers niet automatisch dat het volledige betaalproces efficiënter verloopt.

Ook Gary Palmer, oprichter en algemeen directeur van Payall Payment Systems, benadrukt dat investeringen en innovatie niet vanzelf een einde maken aan hardnekkige problemen. “Het gaat niet om de verbetering van één onderdeel, maar om een betere betaalervaring voor alle partijen”, zegt hij.

Daarnaast plaatst het rapport vraagtekens bij de aandacht voor risico's binnen het bestaande raamwerk. Veiligheid en beveiliging zijn volgens de vereniging momenteel geen afzonderlijke doelstellingen naast kosten, snelheid, toegankelijkheid en transparantie. Bij snellere betalingen is er echter minder tijd om fraude op te sporen en tegen te houden.

Het rapport pleit daarom voor maatregelen tegen betalingsfraude en verkeerde adressering. Ook noemt het de mogelijkheid om overgemaakte bedragen terug te halen, controles op financiële criminaliteit en aandacht voor operationele en cyberweerbaarheid. Daarmee wordt een succesvolle betaling niet langer uitsluitend beoordeeld op snelheid en kosten. Ook het voorkomen van problemen en het herstellen van fouten moeten nadrukkelijker deel uitmaken van de prestatiemetingen.

Met Rethinking Cross-border Payments Targets pleit The Payments Association voor een uitbreiding van de internationale doelstellingen. Daarbij moeten metingen meer inzicht geven in de daadwerkelijke resultaten voor klanten en de verschillen tussen afzonderlijke betaalroutes.