Waarom veel modebedrijven het DPP nog onderschatten – en wat dat risico betekent

De modewereld ziet het Digital Product Passport (DPP) vaak als iets dat later wel komt. De Europese regels zijn immers nog in ontwikkeling en lang niet alle details liggen vast. Toch schuilt daarin een risico. Wie het DPP nu vooral beschouwt als een toekomstige verplichting, dreigt te laat te ontdekken dat het in werkelijkheid veel meer vraagt dan een laatste compliancecheck of een QR-code aanmaken naar een productpagina.

Het DPP draait eigenlijk om de vraag of bedrijven hun productinformatie op orde hebben. En juist daar wringt het in de praktijk regelmatig. Ook al is nog niet bekend wat er precies in een DPP moet komen, je kunt er al wel vanuit gaan dat data over materialen, herkomst en samenstelling nodig is. En die data is vaak verspreid over verschillende systemen, leveranciers en afdelingen. Zolang die informatie niet eenduidig is vastgelegd en gedeeld, wordt het lastig om straks betrouwbaar en efficiënt aan nieuwe eisen te voldoen.

Dat veel bedrijven het DPP nog onderschatten en wachten tot de wet (ESPR) definitief is uitgewerkt, is zeker begrijpelijk. Alleen: hoe langer organisaties wachten, hoe groter de kans dat alles straks onder hoge tijdsdruk moet gebeuren. Met het risico op handmatige noodoplossingen, extra kosten, afhankelijkheid van ad- hocoplossingen of systemen die niet met andere systemen kunnen ‘praten’.

Samenwerking in de keten nodig voor grip op productdata

Voor modebedrijven is dit extra relevant, omdat zij vaak afhankelijk zijn van een complex netwerk van leveranciers, producenten en datapartners. Het DPP vraagt niet alleen om informatie binnen de eigen organisatie, maar ook om betere samenwerking in de keten. Zonder afspraken over identificatie van producten en (herkomst)locaties en definities van datavelden wordt het lastig én moeilijk schaalbaar.

Volgens GS1 zit daar precies de kern. Het DPP moet niet worden benaderd als een los dossier dat pas in beeld komt zodra de verplichting ingaat. Het is eerder een versneller van een bredere ontwikkeling: de noodzaak om productdata beter te organiseren en ketenbreed uitwisselbaar te maken. Bedrijven die daar nu mee beginnen, verkleinen niet alleen hun risico’s, maar leggen ook een fundament voor efficiënter databeheer, betere informatievoorziening en toepassingen rond circulariteit en transparantie.

Het echte risico is dus niet alleen dat bedrijven te laat kunnen voldoen aan nieuwe regels, maar dat zij te laat inzien dat het DPP uiteindelijk draait om iets fundamentelers: grip op betrouwbare productdata.

Wil je meedenken over hoe je de benodigde data voor een DPP kunt vastleggen en delen? Vanuit GS1 Global is er maandelijks een DPP Apparel groep, waarin je als merk, retailer, leverancier, producent of solution provider input kan geven over internationale afspraken die over datadefinities (datamodel) gemaakt worden.