Galerie Dior vernieuwt merkverhaal met komst Jonathan Anderson

Galerie Dior vernieuwt haar tentoonstelling met de integratie van Jonathan Anderson, de nieuwe artistiek directeur van Dior. Er worden bijna 150 modellen uit het erfgoed van Dior Héritage tentoongesteld. Deze worden aangevuld met originele schetsen, archiefdocumenten en foto's.

De tentoonstelling brengt de creaties van Christian Dior en zijn opvolgers in dialoog. In chronologische volgorde: Yves Saint Laurent, Marc Bohan, Gianfranco Ferré, John Galliano, Raf Simons, Maria Grazia Chiuri en, als nieuwkomer, Jonathan Anderson. Hij is in juni 2025 benoemd tot artistiek directeur van de dames-, heren- en haute couturecollecties van Dior.

De tentoonstelling is verdeeld over dertien thematische zalen, waaronder de tuinen, de bals, de kleine zwarte jurk en de prêt-à-porterlijn Diorling.

Diorling: de eerste stappen van Dior in prêt-à-porter

De haute-couturecollecties van Dior worden sinds 1947 ontworpen aan de Avenue Montaigne 30. De New Look was de eerste collectie van Christian Dior die een keerpunt markeerde in de geschiedenis van het silhouet na de Tweede Wereldoorlog. De term is bedacht door de Amerikaanse hoofdredactrice Carmel Snow (Harper's Bazaar), die naar verluidt uitriep: “It's such a new look!”.

Diorling is daarentegen een vrij onbekend hoofdstuk in de geschiedenis van Dior. In 1968 was Dior nog voornamelijk een Parijs haute-couturehuis, sinds 1961 onder leiding van Marc Bohan. In Groot-Brittannië was het de tijd van Swinging London en Dior kwam op het idee om een prêt-à-portermerk te lanceren onder de artistieke leiding van Jorn Landberg.

Diorling was een lijn die werd ontwikkeld door de Britse dochteronderneming van Dior, en niet door het Parijse modehuis. In die tijd kregen de artistiek directeuren van deze dochterondernemingen of licentielijnen veel minder media-aandacht dan de couturiers van de Parijse haute couture. Dit is overigens nog steeds het geval voor licenties.

Aan deze tentoongestelde must-haves moeten, volgens het persbericht, nog worden toegevoegd: de kleine zwarte jurk, ‘een tijdloos item’, de kunst van de strik, ‘die in talloze variaties de verfijning van de Dior-stijl symboliseert’, de ‘magie van de proefmodellen die aan de stofkeuze voorafgaan’ en de iconische accessoires.