Marimekko-icoon Vuokko Nurmesniemi overleden op 96-jarige leeftijd

De Finse kunstenares en ontwerpster Vuokko Nurmesniemi is op 96-jarige leeftijd overleden. Ze stond bekend om haar iconische prints die klassiekers werden voor het merk Marimekko. Haar nicht maakte het nieuws maandag bekend aan persbureau AFP.

Architect van textielvernieuwing

In 1953 trad ze in dienst bij het kleding-, textiel- en interieurontwerpbedrijf. Samen met Maija Isola gaf ze leiding aan de artistieke richting van het modehuis. Hun gezamenlijke visie bepaalde het DNA van het merk: eenvoudige, kleurrijke patronen met grote bloemen of grafische strepen.

Na zes jaar bij het modehuis, richtte Vuokko Nurmesniemi in 1960 haar eigen merk “Vuokko” op. Hier zette ze haar talent zes decennia lang in. Voor Marimekko ontwierp ze het beroemde uniseks gestreepte shirt “Jokapoika”, gemaakt van de Piccolo-stof. Dit iconische model is vandaag de dag nog steeds te koop.

Ze overleed zondag in het verzorgingstehuis in Helsinki waar ze woonde, vertelde haar nicht Mere Eskolin aan AFP. “Ze was een zeer opmerkelijk persoon en compromisloos in haar werk. Ze volgde altijd haar eigen weg, zonder zich om trends te bekommeren. Kleuren en patronen waren haar absolute prioriteit,” aldus haar nicht.

Emancipatie door snit en kleur

De kleding van Marimekko, met name de losse A-lijn jurken, betekende een historische breuk met de gekorsetteerde en sobere naoorlogse silhouetten. Deze bevrijdende stijl sprak zelfs Jacqueline Kennedy-Onassis aan, die het tot een van haar kenmerken maakte.

“Ze was zwanger, dus het was erg prettig om zo'n jurk te dragen. Dat was in die tijd niet gebruikelijk,” legt de nicht van de kunstenares uit, verwijzend naar de Amerikaanse presidentscampagne van 1960.

Na de Tweede Wereldoorlog ontsteeg het Finse design, mede dankzij haar invloed, de saaiheid. “Alles was erg saai, grijs en zwart. Toen brachten Marimekko en Vuokko kleur... Het was een visuele revolutie,” herinnert Mere Eskolin zich.

Een compromisloos erfgoed

Het artistieke erfgoed dat Vuokko Nurmesniemi nalaat, wordt door haar vakgenoten als ‘immens’ beschouwd. “Ik weet dat het een enorme verantwoordelijkheid is, en ik moet er goed voor zorgen,” benadrukt Mere Eskolin, die zevenentwintig jaar als assistent van de ontwerpster werkte.

Van haar tante leerde ze naar eigen zeggen veel over het leven, eerlijkheid en zelfvertrouwen. Ze herinnert zich vooral een principe dat het leven van de ontwerpster leidde: “Volg altijd je eigen pad en je hart.”