MBFW Madrid: de editie die Spaanse mode de straat op bracht
Bijna twee weken lang was Madrid opnieuw het epicentrum van de Spaanse mode. Eerst met Madrid es Moda en van 14 tot 19 september met de 84e editie van Mercedes-Benz Fashion Week Madrid. Een evenement dat dit keer de stad centraal stelde.
Voor het eerst sinds 1996 vond de catwalk niet plaats op het beursterrein van Ifema. De shows werden gehouden op drie officiële locaties en vijf OFF-locaties op enkele van de bekendste plekken van de hoofdstad. Dit ging van de kas van het Palacio de Cristal de Arganzuela tot de Galería de las Colecciones Reales.
"Deze editie heeft laten zien dat we niet meer alleen een reeks modeshows zijn. We zijn nu een plek waar creativiteit, business, internationalisering en de stad samenkomen," zegt Asier Labarga, hoofd van Mercedes-Benz Fashion Week Madrid, terugkijkend op het evenement tegen FashionUnited.
De week bestond uit 33 modeshows van 25 bekende merken, zes nieuwe ontwerpers en twee scholen. Ook waren er tien nieuwe merken te zien in de EGO Showroom. Bij de catwalks waren er optredens en presentaties. Voor het eerst was er een professionele showroom in het Hotel Palace.
De toekomst: een spel tussen Ifema en de stad
De vraag die de hele week speelde was of er een terugkeer naar het beursterrein zou komen of dat de toekomst in een hybride vorm ligt. De industrie was opgelucht om de ‘black box’ van Ifema te verlaten. Dat was een plek waar je makkelijk kon vergeten dat de wereld buiten gewoon doorging.
"De toekomst van de catwalk is geen keuze tussen Ifema of de stad. Het gaat om het gebruiken van het beste van beide werelden", zegt Labarga. Hij gelooft dat mode naar de straat brengen, iets waar de industrie al jaren om vraagt en wat ooit de reden was voor Madrid es Moda, een grote impact heeft.
De directeur ziet een catwalk voor zich die steeds meer deel uitmaakt van de stad. De catwalk wordt internationaler, meer verbonden met de industrie en is het hele jaar door actiever. Madrid moet een wereldwijd erkende creatieve hoofdstad worden, niet alleen het decor voor één week per jaar. De grootste uitdaging is om op een duurzame manier internationale betekenis te behouden.
Het commerciële front van de catwalk
Op commercieel vlak voerde deze editie een selectieproces in voor de merken in de showroom. Het doel was om de merken te kiezen die het best voorbereid zijn op een verkoopstrategie en op de vraag van multibrand-winkels. “Dit jaar wilden we een stap verder gaan en het commerciële aanbod van de catwalk verder verbeteren”, legt Labarga uit. Het programma richt zich op haute couture- en prêt-à-porter-merken die hun commerciële aanwezigheid willen versterken en nieuwe kansen in belangrijke markten willen zoeken. Deelnemende merken waren Isabel Sanchis, Yolancris, Simorra, Lola Casademunt, Ernesto Naranjo, Jcpajares, Odette, Paloma Suarez, De La Cierva Y Nicolas, Hannibal Lagua en María Lafuente.
Vertegenwoordigers van enkele van de grootste distributiegroepen en winkels waren op de bijeenkomst. Ook waren er agenten, internationale showrooms en gespecialiseerde pers uit markten zoals Europa, het Verenigd Koninkrijk, Latijns-Amerika en het Midden-Oosten. De internationale aanwezigheid was ook duidelijk op de tribunes. Eén op de tien geaccrediteerden kwam van buitenlandse media.
“We willen een van de belangrijkste versnellers van hun internationale groei zijn”, zegt de directeur over de rol die hij voor het evenement ziet. Het doel is niet meer alleen om één week zichtbaarheid te geven. We willen het hele jaar door zakelijke connecties maken. Hierachter zit een nieuw idee van Made in Spain. Eerst lag de nadruk op productie en textielindustrie. Nu staat het label voor creativiteit met identiteit, vakmanschap en een generatie die kan concurreren met de grote modesteden. “We zijn verder gegaan dan het exporteren van producten. Nu exporteren we talent, visie en cultuur”, zegt Labarga.
Een sterke brug met Latijns-Amerika
De internationale focus had een Latijns-Amerikaans accent. Het Colombiaanse Agua by Agua Bendita van ontwerpsters Catalina Álvarez en Mariana Hinestroza opende de tweede dag en kreeg de prijs voor Internationale Ontwerper. Het platform Latin American Fashion Awards, dat de samenwerking tussen Agua Bendita en MBFW Madrid mogelijk maakte, won de Fashion Game Changers Award voor hun inzet om het talent uit de regio te promoten.
Dezelfde exportambitie kwam ook naar voren in de prijzen die samen met Maison Pyramide en haar MP Showroom werden uitgereikt. Vier Spaanse merken zullen hierdoor meedoen aan de internationale showroom van Paris Fashion Week 2027. De prijs voor Responsible Design ging naar Redondo Brand. Dit merk won ook de prijs voor Beste Collectie van de editie. In het Palacio de Vista Alegre presenteerde Jorge Redondo, samen met een mariachiband, ‘La Doña’. Dit was een eerbetoon aan de Mexicaanse actrice María Félix. Voor het eerst kwamen de vier lijnen van het huis, namelijk casual, prêt-à-porter, couture en bruidsmode, samen in één show. De aandacht voor Mexico is niet alleen te zien in de uitstraling, maar sluit ook aan bij de wens om internationaal te groeien. Het merk probeerde dit eerder al met zijn pop-up in New York
In de categorie Commercial Potential van dezelfde prijs van Maison Pyramide won Moisés Nieto. Hij kwam na bijna tien jaar terug met een collectie die een ongewoon beeld van Andalusië liet zien. Dit beeld kwam uit zijn geboortestad Jaén en bracht herinneringen aan de dorpen en de vrouwen van Julio Romero de Torres, met Lorca op de achtergrond. Zwart stond voor herinnering, niet voor afwezigheid. Tijdens de show wisselden de donkerte van rouw en de kleur van feest elkaar af. De Banda del Amor de Úbeda speelde live muziek. De collectie is commercieel aantrekkelijk omdat de kleding makkelijk elke dag te dragen is. Populaire stukken zijn de popeline blouses met een asymmetrische kraag, de sterk gestileerde broeken met stijgbeugels en vooral de gedrapeerde T-shirts met een asymmetrische val en knopen aan de zijkant. Dit is een voorbeeld van commercieel ontwerp met karakter.
De erkenning voor Emerging Talent ging naar Antonio del Canto. Hij stapte over naar de hoofdkalender na deelname aan het Ego-circuit. Zijn doel was om ‘het ritueel van het kleden’ centraal te stellen in ‘Dress Up’. Deze collectie is gebaseerd op de negentiende-eeuwse vrouwelijke kaptafel. De collectie bevatte ambachtelijk borduurwerk, historische sierstenen, opnieuw geïnterpreteerde bloemen en Murano-kristallen.
Het kwartet werd afgesloten door Acromatyx, winnaar in de categorie Creative Identity. Het merk van Xavi García en Franx de Cristal keek in zijn eigen archief om het uit elkaar te halen en opnieuw op te bouwen. Het lichaam stond centraal en tegenstelling liep als een rode draad door de collectie. Dit leidde tot mannelijke maatkleding met getailleerde jasjes, pakken en nieuwe versies van het rokkostuum. Het gebruikelijke zwart van het huis werd afgewisseld met wit, transparant, poederroze, violet, limoengroen en fel blauw. Traditionele stoffen werden gemengd met de nieuwste technologische materialen.
De overige prijzen van de editie, dertien in totaal, gingen naar Hannibal Laguna als nationale ontwerper ter ere van het 40-jarig jubileum van zijn merk. Rolf Schrader kreeg de prijs voor beste model. Palomo Spain won voor de beste make-upvisie.
Jubilea als ankerpunten van de week
Palomo Spain vierde zijn tienjarig bestaan in de Rosaleda del Parque del Oeste met Et in Arcadia Ego. De collectie had veertig looks die een denkbeeldig Arcadia lieten zien. De inspiratie kwam van Spaanse baroktuinen, achttiende-eeuwse pastorale schilderkunst en de werelden van Visconti, Pasolini en Cecil Beaton. Struisvogelveren, de strik als terugkerend motief en een bruidslook aan het einde bevestigden een stijl die zo herkenbaar is dat het merk, internationaal bekend als Palomo, de toevoeging ‘Spain’ niet meer nodig heeft.
Tien jaar later is het debat veranderd. Het gaat nu niet meer om het behouden van die identiteit elk seizoen, maar om hoe je die kunt omzetten in een structuur die groei mogelijk maakt. Deze stap werd officieel met de herstructurering in juni. Dit betekende een verhuizing naar Madrid, een nieuwe CEO, het openstellen van kapitaal en de komst van een dameslijn. Palomo is niet alleen een verhaal. Het is ook een bedrijf. Dat werd duidelijk dankzij de steun van maar liefst acht namen. Denk aan Levi’s, die samen met Palomo de denimlooks van de catwalk tekenden, tot aan de Spaanse extra vierge olijfolie die een look inspireerde. Mode moet namelijk niet alleen gemaakt, maar ook betaald worden.
Adolfo Domínguez vierde een paar dagen eerder zijn vijftigjarig bestaan met ‘Chroma’. Dit was een onderzoek naar kleur als een samenspel van licht, stof en de blik. Er waren workshops met natuurlijke kleurstoffen. Borduurwerk bracht de caleidoscoop uit de kindertijd terug. Prints kregen hun inspiratie van gewone voorwerpen, zoals een verkeerskegel of een tennisbal. Deze onderdelen vormden de basis van de collectie. Met bermuda’s en een vernieuwde uitstraling sprak de collectie nieuwe generaties aan. Ook liep de collectie vooruit op de hoofdrol die kleur deze week zou krijgen na jaren van neutrale kleuren.
Terugkeer
De meest verwachte terugkeer was echter die van Alvarno. Acht jaar later kozen Arnaud Maillard en Álvaro Castejón de Galería de las Colecciones Reales voor hun rentree op de kalender. Hun collectie bracht het licht van Madrid en de geest van Parijs samen in een formule van barok minimalisme. Zwart diende als uitgangspunt voor een sober maar tegelijkertijd sierlijk voorstel, met handgemaakt borduurwerk, taft ruches en gedeconstrueerd kant. Wit zorgde voor een licht contrast, wat de mogelijkheden van de collectie vergrootte en enkele van de krachtigste looks opleverde. Het toonde aan hoe een beperkt palet een visueel rijke en commercieel sterke collectie kan ondersteunen. Een collectie ontworpen om te blijven, niet om slechts één seizoen mee te gaan.
Álvaro Calafat gaf een andere draai aan het gebruik van locaties buiten het officiële circuit. Hij organiseerde zijn show op een OFF-locatie met ‘Burnt Rose Garden’. De collectie bleef trouw aan zijn sculpturale vormen en handgemaakte details zoals borduurwerk, prints en sierstenen. Het merk voegt hier altijd muziek en performance aan toe om zijn hele wereld te laten zien.
Alex Rivière Studio presenteerde zich in een verfijnde maar even interessante stijl. Het merk kwam weer naar de Galería de Cristal van het Palacio de Cibeles met ‘The Core’. De collectie had 45 tijdloze looks, gemaakt aan de Costa Brava met lokale vakmensen. Ze gebruikten meer dan vijf R&D-stoffen die samen met Pyratex zijn ontwikkeld, van biologisch katoen tot gerecycled lyocell. “Onze prioriteit is niet om museumstukken te maken, maar kleding waarin je leeft”, zegt creatief directrice Alex Rivière. Samen met Beatriz Villarroya, die het management doet, zet ze zich in voor een dynamische garderobe en een luxeconcept dat draait om echt ontwerp en duurzaamheid.
Debuten
Naast de al genoemde Antonio del Canto debuteerde Celia B met ‘Indian Summer’. De naam verwijst naar de laatste warme zomerdagen. Tegelijkertijd verwijst het naar de wereld van de Asturische ‘indianos’. Dit waren emigranten die terugkeerden uit Amerika en de kleur, architectuur en ambacht van hun land veranderden. Dit kwam tot uiting in een kleurrijke collectie. Het optimisme sloeg over op het publiek. Het merk koos voor een see now, buy now-model. Alle looks waren direct na de show beschikbaar voor pre-order. De Amerikaanse content creator April Lockhart, die zich inzet voor zichtbaarheid van handicaps in de mode, opende de show. Rodrigo Cuevas sloot af met een live-optreden.
Van jurk naar merk
Op de catwalk van de Nebrija Universiteit liet Ernesto Naranjo ‘Ondine’ zien, een oefening in mode die beweegt. De collectie is genoemd naar de waternimf en bestaat uit kleding van organza, tule, satijn, gedrapeerde stoffen en doorzichtige materialen die met het lichaam mee bewegen. Sculpturale elementen die zijn geïnspireerd op zeeorganismen geven een extra laag aan het geheel. De ontwerper uit Sevilla, die studeerde aan Central Saint Martins en werkte bij Balmain en Maison Margiela, liet een collectie zien met lange jurken, blouses, tops, broeken en stukken met franjes. Zijn werk gaf hem al de kans om Zendaya te kleden, naast veel andere prestaties.
In deze nieuwe fase maakt de eigennaam plaats voor een bredere merkidentiteit. Dit is een gewoon proces in de ontwikkeling van grote modehuizen. Hierachter ligt dezelfde uitdaging waar veel Spaanse designerlabels mee te maken hebben. Ze moeten zichtbaarheid omzetten in een bedrijfsstructuur die groei mogelijk maakt. De aanpak is professionaliseren, het tempo van uitbreiden in de hand houden en een DNA opbouwen dat de oprichter kan overleven. Nu Spaanse designermode meer invloed krijgt en meer erkenning krijgt, blijft de echte uitdaging om die creatieve kracht om te zetten in een bedrijf dat kan blijven bestaan.
Het Ego-circuit sloot de week af, dit keer vervroegd naar zaterdag. Karla Aguilar werd gekroond tot beste opkomende ontwerpster met haar collectie ‘Amorfo’. De collectie, gemaakt van biologisch afbreekbare gelatine als een organische tweede huid, toonde aan dat de Spaanse modescene zowel nationaal als internationaal kan concurreren.