Rietveld Fashion Show: Jong modetalent zoekt de grens op tussen catwalk en de Kinkerstraat

Op maandag 25 mei vond in De Hallen in Amsterdam de jaarlijkse Gerrit Rietveld Fashion Show plaats. Centraal stonden de eindexamenprojecten van de modeafdeling, aangevuld met een voorproefje van de toekomst: het werk van eerste- en tweedejaarsstudenten.

Dit jaar wilde de ruim honderd jaar oude Amsterdamse academie de scheidslijn tussen de ‘show’ en het ‘alledaagse’ bewust laten vervagen. De collecties wierpen de vraag op: verschilt de bezoeker van een modeshow wel zo veel van een toevallige voorbijganger? En eindigt mode op straat, of komt het daar juist vandaan?

Dit thema kwam ook visueel tot uiting in de scenografie: het podium liep door tot in de buitenpassage en de show werd live gestreamd in de winkels en horeca van de nabijgelegen Kinkerstraat. De studenten werden bij de uitwerking van deze concepten begeleid door docenten Philipp Schueller en Isobel Dryburgh, en afdelingshoofd Elisa van Joolen.

FashionUnited deelt een greep uit de shownotes:

Mikołaj Szwaja – Funeral of My Childhood

“Ik ben een ingenieur en een kunstenaar. Ik wil mijn kindertijd begraven. Een begrafenis betekent een nieuw hoofdstuk.”

Joris Janssen – So Obsessed

“Deze collectie brengt divafantasieën tot leven, terwijl het de heteronormatieve woordenschat waar ik als queer persoon aan ontsnapte, opeist en "ver-camp-t". Die esthetische stijl gebruikt de afwijzing van functie, overdaad en controverse om genderstereotypen uit te dagen en een nieuwe divarealiteit te creëren, die geen grenzen stelt aan wat je kunt en zou moeten zijn. Zet een divatrack op, trek je allerkleinste string en hoogste hakken aan en maak je klaar om 'so obsessed' te zijn!”

Estefania Escalona Millano – Skin Potions

“Mijn werk onderzoekt de relatie tussen het mens-zijn en ecosystemen en hoe de mode dit verankert. Vanuit een diep vertrouwen in het zintuiglijke vormen de uitdrukkingsvormen van materialen een inspiratiebron. Plezier en intuïtie zijn cruciaal binnen deze methodologie; natuurlijke elementen zoals zeewater worden actoren waarmee je kunt samenwerking, of waarvoor eerbied ontstaat.”

Evelina Nanny Eliasson – All I can take

“Ik verafschuw het gevoel van een kledinglabel dat langs mijn nek schuurt. De koude stijfheid van een strak geweven katoenen overhemd. De ongewenste aanwezigheid van een loszittend kledingstuk dat jeukt. En de verstikkende druk van kleding die te strak om mijn middel sluit. Mijn gevoelige zintuigen raken overweldigd. Mijn ontwerpen verkennen de grenzen van mijn eigen zintuiglijke comfort in kleding. Ik pas oncomfortabele tweedehandskleding en maak er comfortabele kledingstukken van. Uit die ontwerptaal komen kledingstukken voort die in hun aard zweven tussen omsluiting en ongedwongenheid.”

Simone Winder – Buttscrunched

“Sportkleding voor vrouwen biedt meer bewegingsvrijheid dan ooit, maar controleert hen ook door die lichaamsdelen te accentueren, op een geseksualiseerde manier, bekeken door de blik van de man: de westerse male gaze. Mijn ontwerpen doorbreken de clichématige zandloper en verruilen deze voor asymmetrie en de upcycling van bestaande gym wear. Door gebruik te maken van fuck-ups, humor en fouten daag ik deze normen uit om bewustwording te creëren, die mannenblik af te wijzen en vrouwenlichamen terug te eisen.”

Johanne Fage-Larsen – The pieces that escaped the archive

“Ik zie aankleden als een performatieve handeling waarbij kledingstukken ruimtes worden waarin identiteit tijdelijk kan worden uitgeprobeerd of ontvlucht. Aangetrokken tot de schoonheid van kwetsbare, verouderde materialen, transformeer ik afgedankte archieffragmenten zoals negentiende-eeuwse brieven en kwitanties tot kledingstukken. Zo krijgen ze een nieuwe aanwezigheid en ontstaat er ruimte om voorbij de vastomlijnde geschiedenis vooruit te komen, richting een zachtere realiteit.”

Feliz Aaliyah Sánchez Buitrago – Worlds of Feliz

“Mijn werk is een reis waarin ik persoonlijke ervaringen, mijn Colombiaanse wortels en spiritualiteit vertaal naar vorm en kleur; wat begon als pijn transformeert zo in kunst als heling. Mijn familie fungeert als muze, terwijl ik tegelijkertijd mijn verbinding met de Muisca-cultuur én 90's R&B-idool Aaliyah verken en met duurzame materialen werk. Worlds of Feliz geeft zo een stem aan het ongehoorde en transformeert kwetsbaarheid in levende identiteit.”