TikTok-video's over Zara-broek zetten productveiligheid ter discussie

Sociale media staan vol met video's van gebruiksters wereldwijd waarin een broek van Zara de hoofdrol speelt. Dit is echter niet om de reden die een merk zou wensen.

Op papier heeft de broek alles in zich om een zomerse basic te worden. Het model heeft een soepele pasvorm, een elastische tailleband en is verkrijgbaar in zes kleuren voor 22,95 euro. De broek kan elke zomerse outfit redden, maar een bezoek aan de eerste hulp is blijkbaar niet uitgesloten.

Onder de hashtag #deadlyzarapants – wat vertaald kan worden als ‘de dodelijke broek van Zara’ – delen veel gebruikers op TikTok hun ervaringen. Vaak gebeurt dit zelfs vanuit de wachtkamer van het ziekenhuis. Berichten als “Ik heb de broek vandaag aan, wens me geluk” of “Ik heb de dag overleefd” begeleiden de video's. Anderen uploaden simpelweg beelden van valpartijen, vastgelegd door beveiligingscamera's, met alleen de populaire hashtag als context.

Het probleem is, volgens de verhalen, dat de broek zo wijd, lang en licht is dat een moment van onoplettendheid al genoeg is om over de eigen zoom te struikelen. De onvermijdelijke vraag is welke verantwoordelijkheid het bedrijf in zo'n geval draagt. Sommige gebruiksters delen foto's van gebroken knieën of ellebogen en eisen dat het bedrijf zijn verantwoordelijkheid neemt.

Vanuit juridisch perspectief draait de kwestie om de vraag of er sprake is van een ‘defect product’. Een product wordt als defect beschouwd wanneer het niet de veiligheid biedt die men redelijkerwijs mag verwachten bij voorzienbaar gebruik. Een wijde, lange broek waar men op kan gaan staan, valt doorgaans niet in deze categorie. Het risico is namelijk open en duidelijk. Iedereen die een zeer lange broek aantrekt, begrijpt dat struikelen een mogelijkheid is als de lengte niet wordt aangepast. In het consumentenrecht staat dit bekend als een ‘evident risico’ of een risico dat inherent is aan het product. Dit leidt over het algemeen niet tot aansprakelijkheid van de fabrikant.

Toch zijn er scenario's waarin het merk wel een zekere mate van verantwoordelijkheid kan dragen. Dit is het geval bij een daadwerkelijk productiefout, zoals een naad die loslaat of een lengte die afwijkt van het etiket. Ook een onjuist aangegeven maatvoering of een misleidende marketingboodschap over de pasvorm of het dragen van het kledingstuk kan tot aansprakelijkheid leiden.

In de praktijk ligt een groot deel van de verantwoordelijkheid echter redelijkerwijs bij de drager. De keuze voor de juiste maat en lengte – of het laten vermaken van de broek – is een gebruikelijke verantwoordelijkheid van de consument.