De baan van… Kelly Konings, textielontwerper

Kelly Konings is textielontwerper en werkte jarenlang voor internationale merken in het middensegment. Vanuit haar interesse in de weefkunst specialiseerde ze zich in een later stadium in jacquardweven; in 2023 studeerde ze erop af aan de Swedish School of Textiles in Borås.

In een interview vertelt Konings over haar plek in de mode-industrie, de stappen die voorafgaan aan een degelijke stof, de uitdagingen die bij duurzame materialen horen en het belang van craft voor creativiteit in de branche.

Wat is je achtergrond en hoe ben je in textielontwerp terechtgekomen?

Ik heb een bachelor in mode van ArtEZ in Arnhem en heb daarna altijd als modeontwerper gewerkt voor merken als Victor&Rolf, Weekday, en heel lang bij H&M. Voor het Deense merk Won Hundred ben ik hoofddesigner geweest. Ik raakte steeds meer geïnteresseerd in het weven - iets dat ik later in Zweden, waar ik nog steeds woon, eigen heb gemaakt. Mijn visie is ook sterk gevormd door het Scandinavisch design dat ik hier heb leren kennen.

Jouw bent je daar ook gaan specialiseren is jacquardweven

Ja. Na een korte handweefopleiding had ik zoveel vragen en ideeën, dat ik toch nog een master ben gaan doen in textieldesign met een specialisatie in jacquardweven. Die opleiding kun je alleen hier in Zweden volgen, aan de Swedish School of Textiles onder de University of Borås.

Bij gewoon weven heb je één herhaling, zoals de keper, maar bij jacquardweven kun je die structuur constant veranderen. Dat geeft de ontwerper meer vrijheid om vormen, kleuren en texturen in de stof te maken.

Doe je veel vooronderzoek?

Er lopen altijd wel onderzoeksprojecten, gestoeld op een concept, een weeftechniek of een materiaal. Zo deed ik veel testjes met deadstockgarens en ik nam deel aan een Nederlands project over het verbouwen van vlas. Die onderzoeken bevinden zich altijd tussen het maken van textiel en het grondmateriaal.

Vanuit die onderzoeken maak ik eigen textielen die ik op beurzen zoals Première Vision en Kingpins presenteer. Daar komen weer commerciële opdrachten uit voort, van merken of instituten die geïnteresseerd zijn in de weeftechniek, het materiaal of een gezamenlijke onderzoeksaanpak. Maar ik zie de projecten ook als een doel an sich - als een manier om autonoom te blijven onderzoeken.

De tekst gaat door onder de afbeelding

Waar werk je nu aan?

Een denim-collectie voor de weverij 496 Fabric Lab uit Taiwan. Zij zijn gespecialiseerd in het werken met regeneratief katoen. Ik ontwerp de patronen en programmeer de weefstructuren digitaal en stuur vervolgens een volledige digitale kit naar de fabriek. De eerste proef is binnen en het is supertof om te zien dat ik vanuit hier een weefgetouw in Taiwan kan programmeren. We zijn nu aan het uitzoeken hoe we onze systemen het best op elkaar kunnen aansluiten.

Je werk is dus grotendeels digitaal

Klopt. Het patroontekenen en programmeren van de weefsels gaat zelfs volledig digitaal. Maar de ideeën en inspiratie voor die structuren ontstaan nog wel vanuit de hand. Ik heb een weefgetouw in huis waarmee ik snel dingen kan uitproberen. Soms teken ik een idee uit op papier of test ik de kleur op losse draden om te zien en te voelen of het goed is.

De tekst gaat door onder de afbeelding

Waar komt de inspiratie voor nieuwe weefsels vandaan?

Vaak komt het vanuit het weven zelf. Van tien kleine proefjes blijven er uiteindelijk maar één of twee over. Zo bouw je een bibliotheek op van structuren waar je later weer iets mee kunt. Soms blijkt de achterkant nog mooier te zijn dan de voorkant. Dan draai ik het weefsel om en ontstaat er weer iets nieuws.

Waar zit de uitdaging in het weven?

Weven is technisch en niet zo vrij als bijvoorbeeld breien. Je moet vooraf veel plannen: een schering opzetten, de draden tellen, berekenen of je uitkomt met je materiaal - zeker als je zoals ik graag deadstock garens gebruikt. Er zit veel puzzelwerk in.

Vormt duurzaamheid een thema in je werk?

Het is mijn startpunt. Mijn twee belangrijkste pijlers zijn lokaal maken en werken met materiaal dat er al is. Wat hebben we al, en hoe kunnen we dat zo economisch mogelijk gebruiken zonder verspilling?

Daarom werk ik graag met deadstock en de wol van bijvoorbeeld Zweedse schapen. Anders dan in Nederland, heeft de overheid hier een aantal jaar geleden geïnvesteerd in het opnieuw opbouwen van de wolketen. Er is een sterke beroepsvereniging ontstaan en het materiaal is in grotere hoeveelheden beschikbaar. Voor industrieel weven heb je dat ook nodig, want een weefgetouw is minstens één meter zestig breed.

De tekst gaat door onder de afbeelding

Hoe is het vak van textielontwerpers - en dan met name wevers - in de laatste decennia veranderd?

Vroeger opereerden men machines mechanisch en daardoor was de ontwerper flexibeler; je kon in het proces nog testjes doen en instellingen aanpassen - bijvoorbeeld om zo’n grove Zweedse wolsoort toch te kunnen verwerken. Nu zijn de machines computergestuurd en veel gevoeliger voor fouten. Efficiëntie staat voorop en dat staat de creativiteit vaak in de weg.

Er is wel meer interesse in craft en ook in het jacquardweven bij grote (luxe) modehuizen. Je ziet meer handgemaakte looks, onregelmatigheden, grove structuren en kleurverschillen in de stoffen. Maar die technieken worden nauwelijks ingezet in grote lijnen commerciële kleding.

Op welk project ben je extra trots?

Ik heb met veel passie gewerkt aan mijn 3D-geweven kledingstukken. De stoffen worden in één keer in de juiste vorm geweven volgens mijn patroon. Daarna knip ik het uit en kan je het zo aantrekken. Zo heb ik ook laarzen ontwikkeld (met de stof als een lange sok tot op de dijen over het harde skelet van de schoen, red.) Dat was voor mijzelf ook een verrassend product en dat vind ik er zo leuk aan. In 2025 won ik er de Henrik Vibskov P:I:G award mee.

De tekst gaat door onder de afbeelding

Wat zou je jonge lezers aanraden die textielontwerper willen worden?

Je moet multigetalenteerd zijn. Het vak is technisch, digitaal en ambachtelijk tegelijk. Je werkt met machines, met software, met geschiedenis, materiaal, kleur, compositie en mode. Het is heel breed, dus het helpt als je in elk geval naar die verschillende onderdelen nieuwsgierig bent.

Heb je een concrete tip om te beginnen?

Start met een craft. Het maakt niet uit welke techniek. Begin bijvoorbeeld met handweven. Een weefraam kan je tweedehands goedkoop kopen. Gewoon thuis beginnen en zelf uitpluizen hoe het werkt. Daarna kan je altijd nog een cursus of opleiding doen. Zelf ontdekken is het leukste begin.

Heb je zelf nog toekomstplannen?

Mijn plan is om een eigen textielstudio op te zetten - ofwel hier in Zweden of in Nederland. Het wordt een klein atelier of textiellab waar ikzelf maar ook studenten of geïnteresseerden kunnen weven. Een plek voor gezamenlijk onderzoek naar textiel voor kleding. Dat is een droom waar ik nu naartoe werk.