Iris van Herpen: Wie anders verzint ’s werelds eerste ‘plasma’-jurk?

In Parijs laat Iris van Herpen opnieuw zien dat de natuur een goed startpunt vormt voor het meest luxueuze modesegment. Ze debuteert met ‘plasma’-jurken in Sonic Starquakes, een collectie in de ban van de structuren van ‘starquakes’, oftewel exploderende supernovae.

Net als bij aardse bevingen trillen sterren door de golven van energie die erdoorheen reizen, weliswaar lichtjaren hiervandaan. De schoonheid is een bij-effect, al komt het zo niet over in de collectie.

Fractual Universe

De ‘Fractal Universe’ jurk, blikvanger in de line-up, doet denken aan klokslag twaalf op een nieuwjaarsnacht, maar evengoed aan een sinistere apocalyps. Bliksemschichten tekenen zich af op de jurk – en ze zijn levensecht. Voor dit effect liet Van Herpen haar ontwerp opladen met elektriciteit. Vervolgens werd het cryogeen geconserveerd om die energie van miljarden gevangen elektronen vast te houden.

In de nachten voor de show begon die spanning zich autonoom te ontladen (het originele plan was dit pas op de catwalk te doen): vertakkende flitsen schoten door de driedimensionale structuur. De energie die vrijkomt noemen we plasma, het hoofdbestanddeel van sterren, de wind, en nevel.

Van het effect vielen de monden open in Parijs. Zo ook bij prinses Maria Chiara de Bourbon-Two Sicilies en actrice Daphne Guinness, beide muzes en klanten van de ontwerpster.

Inspiratie voor de collectie is onder andere een experiment van de Welshe onderzoeker Margaret Watts Hughes (1842-1907), die haar eigen stem probeerde te materialiseren tot kunst. Ze vond de eidofoon uit, een soort megafoon met een membraan van verfpoeders. Door de trillingen van haar gezang begonnen die zich te verplaatsen op het oppervlak, en ontstond een kunstwerk.

Helix Nebula

Naast deze bliksemjurk toonde Van Herpen in Parijs ook de Helix Nebula (vernoemd naar de planetaire nevel). De top bestaat uit twee sculpturale, handgeblazen glazen maanvormen gevuld met plasma, die reageren op aanraking. Op de donkerbelichte catwalk lichtte de constructie op met een mystieke, dieprode gloed. Voor het lijfje gebruikte Van Herpen fijn handgeblazen glas – een techniek die ze eerder gebruikte voor de ‘Airo dress’, dit jaar het middelpunt van het Met Gala. Topsporter Eileen Gu droeg de constructie van 15.000 iriserende bubbels, bevestigd op nagenoeg onzichtbare tule en tot leven gebracht met uv-licht.

Nog geen dag na de vertoning gaat de collectie al viral op TikTok en Instagram; het is de ontwerpster uit Wamel weer gelukt om mode van een intellectuele sluier te voorzien. Door aansluiting te zoeken met wetenschap en tech vestigt ze de aandacht op de natuur die haar zo dierbaar is.

Door de opeenstapeling van natuurwonderen als startpunt van haar mode, kunnen mensen de misvatting krijgen dat Van Herpen ons het universum uit probeert te leggen. Dat wil ze niet, legt ze uit in de shownotes: “Around us, and within us, vast dimensions of reality remain undiscovered. (…) I do not seek to explain these forces; instead, they heighten our awareness of the unknown, reminding us of the mysteries that lie within this multiverse.”