Walter Van Beirendonck stelt de invloed van luxegroepen op Paris Fashion Week ter discussie

Door ervoor te kiezen niet te showen tijdens Paris Fashion Week in juni 2026, zorgt de Belgische ontwerper Walter Van Beirendonck voor opschudding in de modewereld.

Walter Van Beirendonck voegde zich in januari 1997 officieel bij de kalender van Paris Fashion Week Homme. Ter ere van zijn veertigjarige carrière gaf hij een interview aan The Impression, dat werd verspreid door zijn Parijse persbureau Totem Fashion. Daarin uit hij scherpe kritiek op de huidige mode-industrie.

Volgens hem geven grote groepen nu de voorkeur aan marketing, winstgevendheid en de voortdurende vervanging van artistiek directeuren, ten koste van creativiteit.

Hij is van mening dat de mode haar ziel verliest en verdedigt krachtig de rol van onafhankelijke ontwerpers. Hij beschouwt hen als de ware motoren van innovatie.

Creatie als variabele in dienst van een commerciële strategie

Volgens hem is de balans omgeslagen. Vroeger was een modehuis opgebouwd rond een ontwerper en zijn visie. Tegenwoordig geven grote groepen de voorkeur aan marketing boven creatie.

Concreet betekent dit dat collecties vooral moeten voldoen aan de verwachtingen van de markt en aandeelhouders. Producten zijn ontworpen voor gemakkelijke verkoop en het genereren van grote volumes. Storytelling, marketingcampagnes, sociale media en samenwerkingen krijgen soms evenveel of zelfs meer aandacht dan het kledingstuk zelf.

Voor Van Beirendonck is het risico dat de ontwerper niet langer de gids van het merk is, maar slechts de uitvoerder van een strategie bepaald door de marketing- of financiële directie.

Financiële druk en kritiek op het tempo voor artistiek directeuren

De productie van een ontwerper omvat tegenwoordig: meerdere hoofdcollecties per jaar, pre-collecties, capsulecollecties, samenwerkingen, shows en constante content voor sociale media. Dit tempo laat zeer weinig tijd over voor onderzoek of experiment.

Volgens Walter Van Beirendonck heeft creativiteit tijd nodig. Wanneer een ontwerper wordt gevraagd om ononderbroken te produceren, vervalt hij vanzelf in het hergebruiken van ideeën of het voldoen aan commerciële eisen.

Van de transfermarkt voor artistiek directeuren tot zielsverlies

De afgelopen jaren wisselen modehuizen in een ongekend tempo van artistiek directeur: Gucci, Chanel, Dior, Balenciaga, Bottega Veneta, Valentino, Loewe, enzovoort. Ontwerpers blijven soms maar twee of drie jaar.

Dit is waarschijnlijk een van de onderwerpen die hem het meest irriteert. Volgens hem verhindert deze instabiliteit een echte artistieke opbouw.

Hij herinnert eraan dat ontwerpers als Yves Saint Laurent, Martin Margiela, Rei Kawakubo of Dries Van Noten over meerdere decennia een persoonlijke taal hebben ontwikkeld.

Tegenwoordig krijgen velen niet eens de tijd om hun visie te vestigen voordat ze worden vervangen. Mode zou echter moeten verrassen, de maatschappij in vraag moeten stellen, een verhaal vertellen, emotie oproepen en de cultuur vooruithelpen.

Hij is van mening dat een groot deel van de industrie tegenwoordig risico's probeert te beperken. Collecties worden daardoor meer consensusgericht, afgemeten en gemakkelijker consumeerbaar. Met andere woorden, ze zijn minder in staat om te verrassen.

Onafhankelijken als laboratorium van de mode

Zoals bleek uit een eerder artikel van FashionUnited, heeft Walter Van Beirendonck altijd onafhankelijk gewerkt. Volgens hem ontstaan juist in deze structuren de echte innovaties.

Een onafhankelijke ontwerper kan namelijk: risico's nemen, iets voorstellen dat niet iedereen aanspreekt en een persoonlijke visie verdedigen zonder onmiddellijk miljoenen consumenten te hoeven verleiden.

Hij is van mening dat veel ideeën van deze kleine ontwerpers jaren later worden overgenomen door de grote modehuizen.

In zijn recente uitspraken richt hij een boodschap aan jonge, startende ontwerpers: een lange carrière komt voort uit een sterke identiteit, niet uit een voortdurende aanpassing aan de marktverwachtingen.

Zijn boodschap is consistent met zijn hele carrière. Hij zegt niet: “Zoek naar wat werkt”, maar eerder: “Ontwikkel je eigen taal, kopieer geen trends, blijf trouw aan je visie, accepteer dat succes tijd kan kosten en werk keihard.”

Resultaat: WLT vierde zijn veertigjarig jubileum in Antwerpen in plaats van Parijs

Zijn band met Antwerpen, de stad waar hij zijn carrière opbouwde, is mede te danken aan zijn rol als docent aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten.

Voor zijn jubileumshow opende de ontwerper zijn archieven, die teruggaan tot zijn eerste creaties uit de jaren tachtig. Hij heeft altijd de grenzen van materialen, prints en technieken proberen te verleggen. Experimenteren beschouwt hij als essentieel voor zijn werk.

Met silhouetten die representatief zijn voor zijn evolutie, blikt hij terug op een carrière met pieken en dalen. Hij benadrukt echter dat hij nooit één seizoen heeft overgeslagen, wat hij als een groot succes beschouwt.

Zijn nieuwe collectie markeert volgens hem een evolutie naar iets spirituelers en rustigers, mede beïnvloed door zijn interesse in India.